Sicilie Dag 24

De Tombes van Bubbonia

Gisteravond belde de neef van Tano op om een afspraak te maken voor het bezichtigen van de graven van Bubbonia.
We spreken om elf uur af en als we in St.Michele de Ganzaria aankomen blijkt dat Michele eerst zijn Jeep op moet halen in Caltagirone en ik laat mij als taxi gebruiken om hem af te zetten bij de garage.
Na een half uur zijn we met twee auto's weer terug en hijsen ons in zijn pickup om naar Bubbonia te gaan.
Halverwege het gebied tussen de snelweg en Monte Fromagio slaat hij plotseling links af het bos in en rijden we afwisselend langs kaktus plantages en door bossen.
Bij een klein landhuisje begint een bos van eukalypus bomen en we stoppen in een hoek van een plantage.
In het bos zelf zijn de bomen kaarsrecht geplant en tussen de rijen is goed te zien hoe grafrovers gaten hebben gemaakt om de graven leeg te halen.
Het geheel geeft een trieste aanblik want de grond is werkelijk overal omgeploegt over een zeer groot oppervlak.


( Overzicht van grafroof)

De gaten zijn allemaal ongeveer één meter diep en vormen de trieste getuige van een massale roofpartij.
Met (waarschijnlijk) een metaal detector is het bos systematisch onderzocht en sommige opgravingen zijn zeer recent.
Michele is intussen op zoek naar een tombe en nadat we wat verbaast rondgelopen hebben vind hij hem.
Het deksel van het graf bestaat uit dikke stenen waarvan een aantal is opengewrikt om zich toegang te verschaffen.


( De leeg geroofde tombe )

Iemand heeft in een stuk blik de datum van ontdekking geprikt en het op een paaltje gespijkerd.
Dat hier minstens duizend graven liggen is geen overdrijving geweest van Michele en we hijsen ons weer in de Jeep om verder te rijden.
Bij zo'n grote Necropolis behoort een dorp of nederzetting te zijn en Michele rijdt ons er naar toe de heuvel op.
Het is goed dat we hier met de Jeep rijden want met een gewone auto is dit gebied volstrekt ontoegangkelijk.
Op de heuvel (eerder berg) aangekomen vinden we de resten van huizen en aan de vorm en dikte van de stenen is te zien dat dit waarschijnlijk uit het pre Griekse tijdperk moet zijn.


( Resten van de nederzetting )

Of het is een dorp van de Siculi geweest of van latere Romeinse tijd want de Grieken begroeven hun doden niet.
Tano houd het op de Siculi (12e tot 8e eeuw v.Chr.) omdat de gebouwen die de Romeinen neerzetten veel verfijnder van stijl waren en ze gebruikte niet zulke dikke stenen als hier liggen.
de Romeinen gebruikte specie mortel en waren zo in staat om hun huizen veel lichter van opzet te maken.
We rijden nog een stukje verder en ontdekken nog meer resten die oppervlakkig uitgegraven lijken.


( Layout van wat vermoedelijk een tempel was)


( Het huizen plan is duidelijk te onderscheiden )
( Google Earth 37°15'03.70 N - 14°20'16,30 E )

De bergtop geeft een prachtig overzicht over het dal en je kan tot aan de zee bij Gela kijken.
Dit was weer zo'n strategisch punt waarop de vijand al van verte gezien kon worden en er alarm geslagen kon worden met behulp van vuren.


( Uitzicht met in de verte Gela )

We speculeren wat over de grote van de nederzetting maar het blijft giswerk.
Van de Romeinen was bekend dat ze van alles wat er zich in hun keizerrijk bevond nauwkeurig aantekeningen maakte en archeologen maken dankbaar gebruik van deze aantekeningen om te gaan graven.
Waarschijnlijk is Bubbonia als plek niet echt interessant gevonden en is er geen geld om alsnog onderzoek te gaan doen.


( Het expeditie team )

Later thuis googelen we wat op de naam Bubbonia en stuiten op een archeologisch onderzoek wat Tano's vermoedens bevestigen.
Oer Sicilie was verdeelt onder twee bevolkingsgroepen waarvan de Siculi in het zuidoosten ( Val Di Noto) leefde en de Sicani in het noordwesten.
De Siculi kwamen als kolonisten uit de schoen van Italie en de Sicani van het Iberisch schiereiland.
Ze leefde in kleine gemeenschappen en de Siculi waren niet bestuurlijk georganiseerd terwijl de Sicani wel een min of meer bestuurlijk apparaat kende en zodoende een 'staat' vormde.
Over de bestuursvorm van de Sicani is weinig bekend omdat de Grieken hun cultuur groot en deels vernietigd hebben.
Toen de Grieken kwamen gingen de Siculi handel drijven en omdat de Grieken verder in hun ontwikkeling waren zijn de Siculi langzaam geassimileerd door de Grieken.
De Sicani wilden niet tot het Griekse rijk toetreden en werden door de Grieken verdreven met behulp van de Siculi die toch altijd al mot met elkaar hadden.
Het is de Grieken nooit echt gelukt om de Sicani van het eiland te gooien want die zochten steun in telkens weer andere bondgenootschappen.
Het artikel rept over opgravingen bij Bubbonia die 35 oude tombes aan het licht brachten met hun inhoud maar ik heb in een straal van dertig meter al honderd graven gezien...
Ook wordt er verteld over de nederzetting op de berg die door de grieken uitgebreid is en daarna ook nog deels gefortificeerd (Acropolis).
Men vermoed dat er nog veel meer onder het oppervlak ligt en dit wordt helaas bevestigd door de illegale opgravingen op de Necropolis.
Het opgravings gebied ligt in de provincie Caltanissetta en die staat helaas bekend om zijn slechte (lees;incompetente dus corrupte) bestuur.
Helaas gaan hier dus bewijzen van een oude beschaving teloor door toedoen van een beschaving die beter zou moeten weten.

Beduusd rijden we weer terug naar St.Michele de Ganzaria waar we afscheid nemen van Michele.
Omdat hij op zaterdag middag niet open is gaan we wat eten bij een restaurant hogerop en daar opper ik aan Tano om op de Monte Scala te gaan kijken bij de brandweermannen.


( Tomaatjes liggen te drogen in de zon )

Tano is er wel voor in en we rijden de berg op.
De Wethouder neef van Tano is met zijn mannen nog steeds op de berg en zitten wat te keuvelen als wij aan komen rijden.


( De Brandwachten en hun hangout )

Hier boven op de berg is het aangenaam koel onder de bomen en het uitzicht is vandaag helder en adembenemend.
Na een uurtje kletsen en een glaasje wijn met jonge peertjes nemen we afscheid waarbij we uitgenodigd worden om aanstaande maandag lamsvlees te komen eten mits wij het nagerecht meenemen.


( Uitzicht vanaf brandwacht )

Wij nemen de uitnodiging aan en rijden over de berg weer terug naar de weg waar we niet het asfalt naar St.Michele de Ganzaria kiezen maar de andere kant oprijden de landweg op.
Deze weg slingert zich over het zadel van de berg en is met onze gewone auto slechts langzaam te berijden.
We rijden langs graanvelden en door bossen en worden er helemaal stil van.


( Zwijgend genieten )

Boven onze hoofden zijn Bijeneters aan het jagen bij een open stuk waar korven staan en de kleur van hun veren zijn prachtig.
Er vliegen er wel dertig rond maar zodra we uitstappen voor een foto maken ze dat ze wegkomen en alarmeren elkaar met en schrille toon.
Langs de weg die zich vervolgd door het bos staan grote tanks met water voor het blussen en aan de weg zelf is duidelijk te zien dat hier goed onderhoud gepleegd wordt.
Nergens is de weg te slecht om onze toertochtje te frustreren en zelfs de watergangen langs de weg zijn van hun onkruid verlost.
We rijden een heel stuk door over de zadelrug en komen aan de andere kant van de berg in oog te staan met het schitterende uitzicht en zien Caltagirone in al zijn volle glorie voor ons.


( Caltagirone en de vallei )

Tano tuurt de horizon af en begint te vertellen waar wat ligt en waar er aan deze kant oude resten gevonden zijn.
We vervolgen onze weg en rijden vanaf dit punt langzaam naar beneden om op de provinciale weg te eindigen richting Caltagirone.
Dit is met recht een van de mooiste natuurgebieden die ik hier tot nu toe heb gezien en de berg wordt terecht beschermd.


( Sicilie...Bezoek dat eiland )

Sicilie Dag 23

Siracusa

Vanmorgen vroeg opgestaan om de bus naar Catania te pakken en de huurauto op te halen.
Onderweg rijden we door de vallei van Catania die zich uitstrekt in de driehoek van de Etna tot aan Catania en Caltagirone.
Dit is het gebied waar de beroemde rode sinaasappelen van Sicilie gekweekt worden en het landschap is er groen en weelderig.
Dat dit op biologische grond gebeurt is duidelijk te zien aan het onkruid wat zich onder de sinaasappelboompjes bevind waar de bevloeings installatie zit.
Het onkruid zorgt voor een biotoop waarin planteneters en vleeseters met elkaar wedijveren en zo blijft het boompje gevrijwaard van al te erge plagen.


( Sinaasappelen zover het oog reikt )

Bij de luchthaven waar we de auto ophalen is het retedruk.
Ze werken bij Europcar, Hertz en Avis met een nummertjes systeem en het staat er vol met gezinnen die zo te zien al uren aan het wachten zijn...
Zoniet bij de balie waar ik mijn auto gehuurd heb en ik hoef maar vijf minuten te wachten tot ik aan de beurt ben.
Snel worden de formaliteiten afgehandeld en ik besluit ter plekke om toch maar een volledige All Risk dekking te nemen voor tachtig euro meer.
Dat scheelt een hoop ellende en aangezien ik het rijgedrag van de Sicilianen een beetje bestudeerd heb is dit volgens Tano een verstandige keus.
De bestelde Nissan Micra blijkt een Nissan Note te worden omdat de Micraatjes verhuurd zijn en je dan direkt upgrade naar een klasse hoger.
Prima service dus en op het parkeerterrein blijkt dit de nieuwste auto uit hun Vloot met 9000km op de teller.
We nemen de kustweg naar Siracusa die angstaanjagend druk is en mijn vuurdoop inluid.
Mijn ogen doen overuren om alle chaos te ontwaren en ik moet een paar keer flink aan mijn stuur rukken om niet door een kamikaze motorist aangereden te worden.
Tano die naast mij zit trekt dan een wenkbrauw omhoog en geeft commentaar op het verkeer en mijn stuurmans kunsten.
Hier geldt de regel, wie lef toont krijgt voorrang en al snel krijg ik het spelletje door.

In Seracusa aangekomen leidt Tano mij door de stad naar het schiereiland Ortiga ondertussen links en rechts bezienswaardigheden aanwijzend.
Het kan me gestolen worden want ik concentreer mij intussen op de weg en probeer te achterhalen wanneer ik wel of geen voorrang heb.
Vlak bij het oude stadscentrum proberen we een parkeerplek te vinden want volgens de reisgids is dat op het schiereiland onmogelijk.
We zetten de auto aan de haven neer en lopen het schiereiland en de oude stad in.


( Vissersboot in haven Siracusa )

Siracusa is de stad van de oude Grieken en bevind zich op een cruciaal zuidelijk punt van Sicilie.
Omdat vanaf de omliggende bergen de vijand van verre gezien kon worden en de natuurlijke baai omringt is met riffen is het een perfecte plek voor een zeehaven in antieke tijden.
De stad is de hoofdstad van het Griekse tijdperk geweest omdat Athene economische macht had verloren.
Ook daarvoor was het als handelshaven al zeer belangrijk omdat Sicilie de graanschuur en olijfolie producent was van de pre Griekse beschaving.
Gek genoeg telt de stad nu nog maar honderdvijfentwintig duizend inwoners waar het in Griekse tijden één miljoen inwoners had.
Dit is duidelijk te zien op Google Earth waar het oppervlak van Griekse opgravingen ver buiten de huidige stadsgrenzen rijkt.

Syracusea werd in 734 v.Chr. gesticht door Grieken uit Corinthe, nadat ze de Siculi (oorspronkelijke inwoners van Sicilie) verdreven hadden van het eilandje Ortigia.
Ze bouwden bruggen tussen het eilandje en de vaste wal en zo ontstond Syracusea wat zich al snel uitbreide het binnenland in.
Tijdens het Griekse bewind was Siracusa het toneel van vele machtswisselingen tussen tirannen (=alleen heerser) en democraten waar een eind aan kwam toen de Romeinen de stad veroverde in 212 v.Chr. na een belegering van twee jaar.
Gedurende het beleg speelde de wis en natuurkundige Archimedes een grote rol door het uitvinden van vernuftige verdedigings wapens zoals brandspiegels en werpmachines.
Hij werd gedood door een romeinse soldaat tijdens de plundering van de stad toen hij op het strand wiskundige formules in het zand aan het schrijven was.
Zijn laatste woorden waren; 'Noli turbare circulos meos!' (breng mijn cirkels niet in de war!)
Het verhaal gaat dat Jezus na zijn 'dood' in Siracusa aankwam en vanuit daar via Palermo naar Zuid-Frankrijk is gegaan.
Wel is zeker dat de apostel Paulus drie dagen in Siracusa heeft doorgebracht in het jaar 61 toen hij van Malta op weg was naar Rome.(Handelingen 28,12)
In 535 veroverde de Byzantijnen (grieks orthodoxen) het eiland en maakte Syracuse kortstondig tot hoofdstad.
De Arabieren belegerde in 878 de stad om het daarna leeg te plunderen van zijn byzantijnse schatten.
Onder de overheersing van de Noormannen kreeg Palermo een bevoorrechte positie en stelde de stad weinig meer voor en woonde de mensen alleen nog maar op het schiereiland Ortiga.
Na de aardbeving van 1693 was de stad volledig verwoest en begon de wederopbouw in barokke stijl.

Tano en ik lopen via de havenkant naar de bronnen van Aretusa en deze bronnen die vlak bij zee ontspringen waren de enige manier voor de Siracusanen om zoet water te bemachtigen tijdens de belegeringen.


( de bronnen van Aretusa )

Het zoete water komt hier spontaan uit de grond zetten en stroomt direkt de zee in.
In de zoet waterpoel leven veel Karper vissen en hier komt ook de Papyrus plant voor.
Op de scheiding van de zee is een aparte biotoop ontstaan die allerlei levensvormen behelst die in brak water leven.
Via wat omzwervingen door smalle straatjes en mooie piazza's komen we uit bij de Dom, het eigenlijke doel van ons bezoek.

De dom is gebouwd op de fundamenten van de oude Griekse tempel van Athene en de bouwers hebben niet alleen de fundering van de tempel gebruikt maar ook de Dorintische zuilen die nog overeind stonden.


( Binnen )

( en Buiten )

De Dorintische tempel is in 480 v.Chr.gebouwd als eerbetoon aan de overwinning op de Carthagers en duizend jaar later maakte bischop Zosimus er een kerk van.
De Noormannen veranderde en verfraaide de kathedraal en na de grote aarbeving is het huidige barokke uiterlijk opgetrokken.


( De voorkant )

In en buiten de kerk is nog duidelijk te zien waar de Dorintische zuilen staan en hoe groot de oorspronkelijke tempel geweest moet zijn.


( De dom van opzij, duidelijk zijn de Dorintische zuilen zichtbaar en de Byzanthijnse boogjes er boven )

Binnen is het erg warm en grappig om te zien hoe verschillende bouwstijlen door de eeuwen heen gebruikt zijn.
Negentien zuilen zijn in de binnenkant nog te zien en de tussenruimte bovenin is dichtgestuckt om zo arcades te vormen.


( Verschuiving van de kolommen door aardbevingen )

De scheve positie van sommige zuilen is het gevolg van aardbevingen en als je langs de zuilen kijkt kan je zien dat ze niet recht staan maar in een lichte bolling.


( Zicht op zuid gallerij met kapellen )

De zuidkant bevat enkele kapellen in Katholieke stijl terwijl de noordkant Byzantijns is.
Al met al spreekt de kerk zeer tot de verbeelding en de voorgevel is prachtig gerestaureerd.
We gaan wat drinken op een plein tegen over de oude tempel van Apollo waar nog wat zuilen van overeind staan alsmede een muur van een kerk - moskee die hier later neergezet is.


(De Tempel van Apollo met muur resten van kerk )

Eigenlijk was het idee om door te rijden naar Ragusa Ibla om de oude stad te gaan bekijken maar Tano en ik zijn (barok) moe en houden het verder voor gezien.


( Bizniz is slow today... )

Sicilie Dag 22

Naar het Strand.

Vanmiddag is een perfecte middag om het strand weer eens met ons bezoek te vereren.
In Tano's wagen rijden we naar Maconi en komen van een koude kermis thuis.
Het waait zodanig op het strand dat onze enkels gezandstraald worden en de branding is behoorlijk onstuimig.


( Gezandstraald worden )

Omdat het zand vanaf het strand zeer geleidelijk de zee in loopt is de branding hoog en staat er een verradelijke onderstroom.
Als je tot je middel in het water staat moet je jezelf echt schrap zetten om niet meegezogen te worden.
De golven zijn meer dan anderhalf meter hoog en dus spectaculair om in te duiken als ze breken.
Dikke pret dus...


( Vet! )

Het wordt de beste (en eerste) workout van de vakantie want na een half uur plonsen zijn Tano en ik doodop en houden het verder voor gezien.
Onze strandstoelen en tassen zijn ondertussen half bedolven onder het zand en we besluiten om weer naar Caltagirone terug te rijden.
Omdat we toch wat afleiding zoeken gaan we s'avonds eten bij neef Michele in St. Michele die ons verrast met kwartels van de grill die heerlijk smaken.
Tano legt Michele nogmaals uit wat voor potentie zijn restaurant heeft en dat de subsidie die hij voor de uitbreiding naar hotel kan krijgen geheel in zijn eigen hand ligt en het schijnt eindelijk tot hem door te dringen wat Tano hem verteld.


( Uitzicht vanaf terras restaurant )

We maken nog een afspraak om de verborgen graven van Bobonia te gaan bekijken en hij zal ons er zaterdag over terugbellen.

Sicilie Dag 21

Va Fan ...!

Vandaag zou ik een huurauto ophalen bij Eurocar in Catania.
Zou, inderdaad want toen ik gisteren de voucher uit ging printen kwam ik iets geks tegen.
De uitgeprinte datum gaf 08-08-08 aan terwijl het toch echt nog 2007 is of heb ik soms een jaar met mijn ogen dicht rondgelopen.
Een telefoontje gaf aan dat ik naar alle waarschijnlijkheid heb zitten slapen toen ik de datum invulde op het internet.
En ik was al zo blij dat ze nog een auto hadden in deze drukke periode...Ja, vind je het gek...volgend jaar!
Het had zo mooi kunnen zijn, Enrico vertrekt vandaag naar Milano om morgen door te reizen naar Brazilie alwaar hij vakantie gaat vieren.
Voor mij dus de gelegenheid om mee te gaan naar Catania en de auto op te halen.
Dan maar mijn tijd voldoen met het zoeken naar een andere auto op het internet waar je eerst langs de grote jongens surft om al snel in de schimmige regionen van de kleinere verhuurbedrijven te komen.



Ik vind een Nissan Micra vanaf vrijdag voor een schappelijk bedrag bij E@sycar en boek hem terstond.
De terugbreng datum van 15 augustus is cruciaal voor ons want Tano vliegt mee met mij om zaken af te handelen in Nederland en de 15e is hier een nationale feestdag waarop er geen bussen rijden en het hele land plat ligt.
Ook vrienden en kennissen zullen op die dag niet zo geneigd zijn om "effe" naar Catania op en neer te rijden.
Een Nissan Micra volstaat dus prima voor korte toertochtjes door de omgeving.
Verder weinig gedaan vandaag...