Maleisie dag 16

Dag 16.

Lekker lang uitgeslapen en mijn koffer na "check out" in bewaring gegeven bij de receptie van het hotel.
Wat te doen op zondag...
Museumpje pakken?.. ok dan,
Per taxi naar het Arts Museum van Singapore en het blijkt gratis toegankelijk.
Na acht kamers met totaal 32 schilderijen en een gang met drie video kunstenaars sta ik weer buiten.
Alle andere ( 8!) vleugels van het gebouw zijn dicht wegens renovatie... vandaar gratis?
Dan maar naar het theater waar ze ook een expositie met hedendaagse kunst hebben in een studio die ik nog niet gezien had.
De kunst hier is van veel betere kwaliteit en zeer recent in tegenstelling tot het museum waar alles erg gedateerd aan deed.
Ik vul de rest van de middag met slenteren rond de boulevard en foto's schieten van de skyline van Singapore.


( Het theater van Singapore )


( De zeedraak die waakt over de baai, net gerenoveerd )


( Zelfde Skyline vanaf theater )


( Vanaf dak theater met op voorgrond openlucht podium )


Ik kan het niet laten om nog wat t-shirts te kopen in de mall en vertrek rond acht uur naar het hotel om mijn koffer op te halen en ga daarna richting vliegveld.


( De Food Court in de Marina Bay Mall is super... )

Inchecken, wachten, shoppen, wachten, eten, sigaretje, biertje, wachten, toch nog even dat toilet tasje kopen, rennen naar de gate, toch nog op tijd, opstijgen... proberen te slapen.................


( Ondergetekende bij Sea Dragon )

Maleisie dag 15

Dag 15.

Nauwelijks geslapen vannacht,het bed in de trein is te klein voor mij zodat ik met licht opgetrokken knieën moest slapen wat de lig houding niet bevorderd.
Ik kan sowieso niet goed slapen in bewegende voertuigen en krijg altijd kramp in mijn nek,zelfs als ik lig het ik nu ondervonden.
Op het station in Singapore heb ik afscheid genomen van Bart en Yvonne die hun bagage in de stad gaan dumpen om daarna nog wat te gaan shoppen.
Ik ben aan een frisse douche toe en een scheer beurt dus hop ik in een taxi naar Hotel 81 in Chinatown.
Daar aangekomen blijkt het hotel geheel vol te zitten en een stuk prijziger (139S$ voor een kamer) dan ik had gedacht.
De manager is zo vriendelijk om voor mij een kamer te boeken in een Hotel 81 aan de rand van de stad die gloednieuw is en een stuk goedkoper (89S$).
Een taxirit verder meen ik eindelijk een heerlijke douche in een schone (nieuwe) kamer.
Na een ontbijt/lunch bij een chinese foodcorner om de hoek van het hotel heb ik een taxi gepakt naar SimLing Square om een onderwater behuizing voor mijn digitale camera te kopen en wat prijsvergelijkingen voor Soren van digitale spiegel reflex camera's te bemachtigen.


( Plein van SimLing Square )

Die onderwater behuizing had ik eigenlijk moeten kopen voordat ik ging duiken maar onwetendheid over het feit of ik überhaupt ging duiken en de vraag hoeveel deze vakantie ging kosten hielden mij daar vanaf.
Na wat heen en weer gevraag kom ik er achter dat een prijs van onder de 300S$ er niet in zit en de meeste shops hebben de behuizing gewoon niet in voorraad omdat ze te weinig verkocht worden.
Ik kom bij een sympathieke verkoper niet lager dan 320S$ en moet het daar dan maar mee doen.
Het is altijd nog 50 euro goedkoper dan in Nederland en de aanschaf waard.
Als ik weer naar buiten loop wordt ik overvallen door de hitte en luchtvochtigheid en ik besluit een taxi te nemen naar Marina Bay Mall om daar lekker van de airco te genieten.
Uh,dat hadden meer mensen bedacht...
Het is er stampvol met kooplustige mensen en ik besef me nu pas dat het zaterdag is.
Rond een uur of zeven begeef ik me weer naar buiten en ga op zoek naar een gratis concert waar de taxi chauffeur van vanochtend over vertelde met grote Aziatische Sterren die komen optreden.


( De Grote Sterren Show... )

Als ik het terrein vlak bij het parlement oploop is er nauwelijks publiek en het lijkt er op dat ze met camera repetities voor televisie bezig zijn want er wordt zeer slecht geplaybackt en van de achtergrond dansjes straalt ook weinig uit.
De enige die hun best doen zijn de tv presentatoren die tussen de "optredens" door hun ijdelheid aan de camera's tonen.
Er zijn maar rond de honderd mensen die dit gedoe bekijken en zeker niet de 50.000 man publiek waar de taxi chauffeur het over had.
Teleurgesteld loop ik terug naar het theater waar een ander festival genaamd BayBeats bezig is.


( Coole graffiti kunst bij BayBeats )

Voor ik er erg in heb sta ik tussen 5.000 uitgelaten jongeren naar wat ik later hoor de beste band van Singapore te luisteren.
Ze spelen erg goede punkrock nummers en hier en daar wordt er gecrowdsurfed wat de security tot wanhoop drijft.


( Crowd Surfen tijdens optreden Plain Sunset )

Ze (de security) proberen met felle zaklampen de crowdsurfers te vangen in hun licht om ze vervolgens met een paar man uit de menigte te plukken.
Al deze pogingen falen jammerlijk en de organisatie moet tussen twee nummers door ingrijpen en de menigte tot kalmte bedwingen door te dreigen het concert te staken.
Als de leadzanger dan ook nog eens tijdens het (blijkbaar) populairste nummer een snaar van zijn gitaar breekt maar gewoon door speelt wordt de menigte uitzinnig.
Met een andere gitaar spelen ze de set uit en is een van hun succesvolste optredens weer achter de rug.


( Talent genoeg op het festival terrein )

Voor mij een goede reden om een taxi te pakken naar het hotel en te gaan slapen want na 2 biertjes begint de vermoeidheid van de treinreis merkbaar te worden.

Maleisie dag 14

Dag 14.

Met een flinke kater opgestaan na het feestje van gisteren wat erg leuk was maar wel een beetje verregende...


( Het koste me 15 minuten doodstil op mijn katerige buik liggen om deze schuwe krab te fotograferen )

Vandaag is mijn vertrek van Perhentian Islands en bij de receptie hebben ze een treinticket voor mij besteld die mij door de nacht naar Singapore brengt.
Bart en Yvonne moeten ook naar Sing en we hebben dezelfde trein geboekt.
Zij vliegen zaterdag terug terwijl mijn vlucht op zondag is.


( Soren neemt het duik plan van die ochtend door terwijl Louise geamuseerd toekijkt - Dit had te maken met een verhaal dat ik de vorige avond vertelde over een varken van 300 kilo in Costa Rica dat elke dag rond het middaguur ging zwemmen in de zee. Al snel kwamen we op Trigger Pigs in plaats van Trigger Fish wat nogal wat hilariteit in de groep veroorzaakte... Soren besloot met een stalen gezicht de term op te nemen in de ochtend briefing (zie bord))

Om 16.00 uur van iedereen afscheid genomen en de snelle speedboot teruggenomen naar Kota Besut.
Omdat Bart en Yvonne een andere boot nemen naar een andere Jetty in een ander haventje maak ik een afspraak met ze op het station van Tanah Merah.


( Passerende vissersboot onderweg naar Kota Besut )

Vanaf de Jetty een taxi genomen naar het station van Tanah Merah waar de slaaptrein naar Singapore stopt.
Na een half uurtje arriveren Bart en Yvonne ook en moeten we nog twee uur wachten.
Dat is net te weinig tijd om Tanah Merah zelf even te gaan bekijken en de regen werkt ook al niet mee.
Het wordt alsmaar drukker op het kleine stationnetje waar complete families bij elkaar komen om hun geliefden uit te zwaaien.
Uit een trein komen twaalf jonge mannen die wat schichtig om zich heen kijken en naar mijns inzien Indonesiërs zijn.
Plots vanuit het niets duiken vier mannen op die het groepje omsingelen,zich legitimeren en de mannen hun paspoorten innemen.
Nadat alle namen op een papiertje zijn geschreven en een (waarschijnlijk) Work Permit Card van ieder is gecontroleerd krijgen zij hun paspoort terug en gaat er opluchting door het groepje en iedereen begint te lachen.
Een van de mannen verdeeld ze in kleinere groepjes en blij gaan ze in open pickup trucks naar hun toekomstige slaapplek.


( Station van Tanah Merah bij ondergaande zon )

Om 21.00 stipt komt de slaaptrein voorrijden en op het ander spoor staat de dagtrein uit Gemas waarbij ik weemoedig moet denken aan de heenreis 10 dagen geleden.
Deze trein heeft airco die ze flink koud hebben staan en na mijn bed geïnspecteerd te hebben ben ik Nasi Goreng Ayam gaan eten in de restauratie.
Bart en Yvonne zijn meteen hun bed ingedoken en ik ben ook best moe.
Morgen wakker worden in Singapore waar ik nog een overnachting heb alvorens naar huis te gaan.

Maleisie dag 13

Dag 13.

Vanochtend laatste duik gedaan bij Three Brothers waar het zicht slecht was en een zeer sterke stroming stond.
Weinig aan dus want alle vissen verscholen zich.
Na de lunch zijn we gaan snorkelen bij "Sharks Point" net om de hoek van het strand.
We (Louise,Bart,Yvonne en ik) hebben ons door de 'afternoon' duikers boot laten droppen op het verste punt en zijn in anderhalf uur terug gesnorkeld naar het strand.
Na een minuutje kwamen we bij twee grote uitstekende keien waar we tussendoor konden en daar stikte het van de vis en een Black Tip Shark schoot onder ons langs ook tussen de keien door.
Vanaf toen kon het niet meer stuk,nog twee keer een haai gezien die keurig op afstand bleven en een joekel van een Napoleon Baars die wat aan het rif knabbelde.
Wel is snorkelen veel vermoeiender dan duiken want je beweegt veel meer met je flippers en je lichaam.
Vanavond hebben we een feestje gehad bij Asman want zowel Yvonne als Louise zijn vandaag jarig.


( Een "Lucky Shot",Bart drukt op het zelfde moment af als ik, hij flitst, ik niet )

Asman had op het vaste land twee taarten laten maken met hun namen er op.
De bovenlaag wordt hier niet van slagroom gemaakt maar van gezouten boter wat met veel kleurstoffen doordrenkt is.
Als je daar een hap van neemt dan kleurt je tong net zo'n blauw of rood als de "slagroom".


( De dames nemen een eerste hap van de "boter" taart, Bart schijnt te weten wat er in zit... )

Erg grappig en het gaat er niet zo snel meer af.
We hebben het laat gemaakt.