Macro Bug
I love the antenna between his eyes.
Lounge |lounj| verb [ intrans. ] ;lie, sit, or stand in a relaxed or lazy way _&_ Down |doun| adverb ;to or at a lower level of intensity, volume, or activity
Na een hoop drank en geen sigaret is het nieuwe jaar er dan eindelijk.
De nicotine demonen in mijn hoofd zijn weg en afgezien van wat ontwenningsverschijnselen (heerlijk Scrabble woord) zoals zweet aanvallen en slapeloosheid gaat het best.
Tijd om te gaan sporten alleen het is negen uur 's ochtends...
Ok, nog even een uurtje wachten dus,sporten tot twaalf uur en daarna naar de markt voor wat week inkopen.
Een mooie besteding van de dag...
Rob kicks away the burned out firework.(photo by Thomas Griffioen)
After a lot of booze and NO cigarette the new year finally arrived for me.
The nicotine demons in my head have cleared and despite some detox phenomena like sweating attacks and sleeplessness (is that a correct word?)I'm fine.
Time to hit the gym if it wasn't for the fact that it's nine in the morning...
Well, I just have to wait for an hour, exercise until noon and go to the market for supplies.
What a nice way to start the day...
To everybody who have been following my Blog and well just everyone out there;
The best of luck,love,happiness bla bla bla...
Fuck that shit!
I wish you lots of incredible fucking and unforgettable orgasms which last for a thousand nights...
May you work half as hard and earn double the money and win the lottery price...
If your at least cracked a smile now this wish has worked in making you feel good.
Cheers...!!!
Vreemd hoe je reukvermogen drastisch toeneemt als je niet meer rookt.
Aangezien het vannacht flink vroor staat de verwarmingsketel lekker te loeien en voor het eerst sinds mijn jeugd ruik ik dat.
Het is de herinnering aan het padvinders honk waar we vroeger naar toe gingen en waar het zo rook als 's winters de gaskachels aan stonden.
Het rook wel wat muffer en naar schimmel door de opgeslagen tenten maar die gaskachel lucht hing er zeer zeker en maakt de herinnering levendig.
De behoefte aan nicotine neemt met de dag af en als ik de "experts" mag geloven duurt dat drie dagen tot een week...
Nou, vanavond de grote beproeving door het eindejaar feestje bij een vriend wiens vriendin overigens zwanger is dus binnen zal wel niet gerookt mogen worden.
Ben benieuwd...
No working tonight, just Party...!!!
Strange how my sense of smell has drastically improved now that I'm not smoking any more.
Due to the fact that it was freezing outside this night the heater was working good and for the first time since my childhood I could smell that.
Its the memory of the heaters in our old boy scouts home that comes in mind where this smell was mixed with damp fungi odour.
It does make the memory lively...
The craving for nicotine is weakening by the day and if I can trust the "experts" it will take three days to a full week...
Well, tonight is the biggest temptation for me when I'm going to attend a Sylvester Party a friend of mine is throwing.
Fortunately his girlfriend is pregnant so there will probably be no smoking in the house.
I will see...
Ondanks een wat korte nacht ben ik vanmorgen met goede moed aan het verven van de badkamer deur begonnen.
Eigenlijk een peuleschil want de streepies die altijd het ergste van een paneeldeur in twee kleuren is had ik al gedaan.
Lekker grote vlakken geel maken en vanavond laag twee zodat ik hem morgen ochtend weer af kan hangen.
Dan kan ik op mijn gemakkie de streepjes trekken morgen...
Al met al een redelijk rustige dag in mijn hoofd.
Het plan is om op 2 januari de ergste kwelling door acupunctuur weg te laten nemen.
Volhouden...!!!
Despite a short night I started on painting the bathroom door this morning.
It was a easy job because I already did the stripes on this panel door which is always the hardest thing to do.
This time I only have to make big yellow surfaces and tonight I can put on the second layer of paint.
That will be dry in the morning so I can put the door in its hinges and start on the second layer of stripes...
Anyway its a reasonably easy day in my head.
The plan is to get rid of the torture in my head on the second of January by the means of acupuncture.
Hang On!!!
Zo, weer een klus gedaan die al weer anderhalf... Nee, twee jaar wacht...
Eindelijk heb ik een deurklink op mijn badkamer deur!
Na een paar uur beitelen en passen zit er een zwarte bakelieten klink op die nog bij mijn oma vroeger thuis op de wc deur zat.
Morgen alles er weer afslopen om de deur van passende kleur te voorzien, ook weer zo'n klus die wacht sinds de deur afgehangen is.
De randjes heb ik wel al gedaan maar de rest...wacht inderdaad al twee jaar op een inspirerend uurtje...
Mijn broer heeft wel eens voorgesteld om een grote vaas neer te zetten en daar briefjes in te gooien met alle klussen die nog moeten gebeuren in en om het huis.
Ieder weekend haal je er dan een briefje uit die je afwerkt tot de klus gedaan is.
Heb je er dat weekend geen zin in dan gooi je dat briefje gewoon terug en pak je een andere...
Op die manier blijven de grote klussen natuurlijk wel onderin hangen maar je krijgt in ieder geval iets gedaan dat weekend...
Helaas..,hier geen vaas... - Unfortunatly..,no vase here...
So, I have done a job which was waiting for me for one and a half...No,two years now.
I finally put a doorknob on my bathroom door.
After a couple of hours of chiselling and fitting the lock I put on a black Bakelite doorknob which used to be in my grandmothers house fitted onto the toilet door.
Tomorrow it's going to come off again because I still need to paint one side...another job I neglected...
I only painted the edges of this panel door so I really need to finish it!
My brother ones suggested to put a big vase on the table and fill it up with little notes which describe the jobs still to do around the house.
Every weekend you take a note out and try to finish off that job.
If the job is to big or you really don't feel like it that weekend you just toss it back and take another.
That way the big jobs will stay at the bottom of the vase but at least you will get something done around the house that weekend...
Wat mij bezielde om na tweede kerstdag te stoppen met roken weet ik ook niet maar het feit dat ik nieuwjaarsdag als uiterste streef datum gesteld had en ik niet direkt cold turkey wou was misschien een reden.
Nu drie dagen zonder sigaret of liever shag en de eerste dag dat ik zonder een nicotine patch rondloop begint het behoorlijk te koken in mijn hoofd.
Ik merk dat ik echt wat te doen moet hebben en alles is hierbij een afleiding...
Het plan om te roken valt samen met het plan om de muren in mijn woonkamer te gaan schilderen want die zijn zeven jaar geleden van een witte laag voorzien.
Zeven jaar roken is overdag duidelijk te zien op de muren en de tijd heeft hier en daar een barst in het plamuur geknabbeld.
Op naar een grote schoonmaak en schilderbeurt dus.
Nieuwjaarsdag is het zover,alles eruit voor zover het gaat, boenen en schilderen maar.
Haha, heb ik wat te doen...Afleiding,afleiding,afleiding moet ik hebben...!!!
Zo voelt mijn schedel... This is how my skull feels...
Whatever possessed me to stop smoking after second Christmas day I really don't know but the fact that new years day is the actual deadline day to stop and I didn't want to go cold turkey must have been on my mind.
Now, three days after my last fag and the first day without a nicotine patch it's starts to boil in my head...
I really notice that I have to keep busy just to distract myself from my needs.
My plan to stop smoking comes with the wish to start repainting my living room because seven years of heavy indoor smoking is showing especially during daytime when its light.
So, onto a big clean up and paint job..!
New years day I am starting to clear out all the stuff in my living and go for it...I need distraction, distraction, distraction...!!!
Going to the Max
Het wordt weer eens tijd om wat te bloggen en wat voor week is het geweest.
Na een lange vlucht ben ik in Panama City aangekomen waar Thomas mij opgehaald heeft en we een Hostal in de oude stad van Panama City hebben geboekt.
Het hostal wat heel toepasselijk Casco Viego heet ligt in het gedeelte van de stad met dezelfde naam.
Het is vanaf 1673 gedeeltelijk door de Fransen gebouwd in de tijd dat zij nog met het graven van het kanaal bezig waren niet wetende dat ze die graaf pogingen op moesten geven waarna de Amerikanen het verder af maakten.
In 1997 is het hele gedeelte van de stad op de UNESCO wereld erfgoed lijst geplaatst en sindsdien wordt het langzaam in zijn oude glorie hersteld.
Het is het sfeervolste gedeelte van de stad wat verder uit lelijke hoogbouw en rommelige laagbouw bestaat.
Casco Viego heeft een hoop oude gebouwen die nagenoeg op instorten staan die geduldig wachten op geld om gerestaureerd te worden.
Het is vooral een plek waar backpackers in de oude hostals wat uit rusten al komen er wel steeds meer duurdere (gerestaureerde) hotels die meer comfort leveren.
Helaas zijn er straten waar je 's avonds niet met je foto camera alleen op straat moet gaan lopen wat dat is te gevaarlijk.
Er is wel veel (toeristen) politie aanwezig wat een geruststellende gedachte is.
Na twee daagjes hier rondgelopen te hebben zijn we met de auto op weg gegaan naar Bocas Del Toro waar Thomas woont.
We zijn uiteraard nog een stop gaan doen bij een van de sluizen van het Panama kanaal om te kijken hoe de schepen geschut worden alleen leek het er op dat dat vandaag niet gebeurde...

Vanuit de sluizen zijn we via de Inter American Highway naar El Valle De Anton gereden waar een vriend van Thomas woont die vroeger een Hostal runde in Casco Viejo.
Sinds de dakrand van het Hostal instortte en daarbij drie mensen doodde is het gesloten en heeft Juan zijn intrek genomen in een oud Hostal in El Valle om daar op nieuw te beginnen.
Hij heeft daar tien kamer die wel wat opgeknapt moeten worden maar verder wel verhuurbaar zijn.
Wij blijven hier twee nachtjes slapen en proberen de tweede dag wat van de vulkaan te gaan zien.
Helaas regent het de gehele dag en door de laaghangende bewolking is het niet zo spectaculair als we hoopte.
Wel heeft de grote tuin van Juan een verscheidenheid aan planten en dieren en het is een paradijsje waar hij zelf ook erg van geniet.


De volgende dag reizen we door naar het stadje David wat vlak bij de bergen ligt die wij over moeten om aan de andere (Caribische)kant van Panama te komen.
Omdat we nogal laat vertrekken en Thomas 's nachts niet door de bergen wil rijden overnachten we in David waar het alweer 's avonds vreselijk gaat regenen...
We vertrekken vroeg uit David om via een "kleine" omweg de bergen in te gaan en de oversteek te maken naar de andere kust.
Ik heb een leuke route gevonden in de National Geographic Traveler gids en we gaan via
Caldera door de bergen langs Lago Fortuna naar Chiriqui Grande.
De kleine omweg blijkt de laatste tien kilometer te bestaan uit een gravel weg vol met pot holes wat ons aanzienlijk meer tijd kost om te overbruggen dan we gedacht hadden.
Het is meer dan de moeite waard en gelukkig regent het maar af en toe kort.
Pas bij Lago Fortuna begint het echt goed te hosen maar dan zitten we alweer op de hoofd weg die door verzakkingen ook niet geheel ongevaarlijk is.




Via Punta Robale rijden we in een keer door naar Almirante waar we de auto achterlaten en met een klein veer bootje naar Bocas del Toro varen.
Omdat de grote veerboot maar twee keer per dag vaart laten we de auto achter bij de lokale brandweer die hem voor ons op de ferry zet de volgende ochtend.
Op Bocas del Toro gaan we snel naar Casa Max om wat te gaan eten en bij te kletsen met de (nederlandse) locals.

My good friend Thomas has uploaded a bunch of photo's about Panama.
My holiday destination for coming summer break..!
Click here to go to his Flickr account.
English version below.
Er zijn momenten dat je dingen beduidend scherper ziet dan voorheen en je daar erg bewust van bent.
Terugkomend in Nederland na een maand lang toeren valt het me op dat thuiskomen een verfrissende douche kan zijn.
Alle narigheid en bekrompenheid van bij het vertrek zijn als het ware opgelost in een vernieuwde kennismaking met Nederland.
Het zal wel met de ontluikende lente te maken hebben maar Nederland lijkt ineens een stuk milder te zijn geworden.
Mijn voornemen om ook over mijn toer avonturen met het NDT op deze site te schrijven zijn mislukt en dat heeft zo zijn redenen.
Ik vind het zeer moeilijk om artikelen te schrijven over mijn werk zonder persoonlijk te worden en onbedoeld op iemands tenen te stappen.
In de artikelen die ik schrijf over mijn vakantie perikelen ligt dat iets anders want daarin kan ik de gastheer waarmee ik ze beleef betrekken bij de artikelen en de personen die ik aanhaal zullen mijn artikelen niet of nauwelijks lezen tenminste, zolang ik in het Nederlands schrijf.
Het is sowieso nooit mijn bedoeling om mensen te kwetsen en die valkuil probeer ik dan ook zorgvuldig te vermijden.
Het voordeel van toeren met het Nederlands Dans Theater is dat het de mogelijk bied niet alleen verschillende culturen te beleven maar daadwerkelijk samen te werken met de mensen binnen die cultuur.
Het nadeel is dat de theaters die wij aan doen begrijpelijkerwijs altijd in de binnenstad liggen samen met het hotel wat me wel een beeld geeft van de mensen die daar wonen en werken maar het zegt natuurlijk niet veel over de rest van het land.
Gelukkig zijn er soms bus of trein reizen van stad naar stad die je een oppervlakkige indruk geven over de rest van het land.
Dus, wat vond ik van Athene...
De laatste keer dat ik in Athene was moet zo'n twaalf tot vijftien jaar geleden zijn geweest en dat was voor een dubbele bruiloft van vrienden van mij.
Een van deze vrienden werd tijdens zijn vakantie verliefd op een Griekse schone en de ander was wel gecharmeerd van haar zus en zodoende was het gemakkelijk om beide trouwdag in een keer te doen.
De zussen wonen nu in Nederland samen met hun man en zijn nog steeds gelukkig getrouwd.
De huwelijks ceremonie vond plaats in een Grieks Orthodoxe kerk en was indrukwekkend.
Van het trouw feest kan ik me weinig meer herinneren anders dan dat ik behoorlijk dronken was en de volgende dag alweer om negen uur 'ochtends in het vliegtuig moest zitten...
Ik kan me nog wel herinneren dat ik de dag voor de bruiloft de Acropolis heb bezocht en erg onder de indruk was van het uitzicht over de stad.
Ook de vlees en vis markt waar ik toen doorheen gelopen was kon ik me nog goed herinneren vooral om de enorme stank die er hing.
Voor de rest vond ik de Acropolis en de buurt er omheen een grote toeristen val...
Dit keer ben ik niet op de Acropolis geweest want de drommen mensen die zich naar boven worstelde stonden me tegen.







I found this floating on my hard drive...
I filmed this during my vacation in Sicily and it gives a fine example of synchronized drumming by Giovanni Caruso and one of his band members.(sorry, don't know his name...)
( Giovanni Caruso is the one facing the right side )